Dobry stan stosunków polsko-niemieckich stał się czymś oczywistym. Świadczy o tym niezliczona ilość kontaktów, wspólnych projektów i stała wymiana na różnych płaszczyznach. Polska stała się na tyle interesująca dla zachodniego sąsiada, że powoli następuje weryfikacja negatywnych stereotypów.

Historia, pesymistyczne dziedzictwo wzajemnych relacji nie odgrywa – jak się wydaje – już decydującej roli. Było rzeczą zaskakującą, iż publikacja koncepcji przyszłej wystawy Fundacji \”Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie\” nie wywołała żadnej debaty, polska i niemiecka prasa ustosunkowała się do tej koncepcji w sposób wyważony i trzeźwy, nad komentarzami przeważało zwykłe informowanie. Taka reakcja nie byłaby do pomyślenia jeszcze przed kilkoma laty, kiedy właściwie każda wypowiedź w Niemczech na temat wypędzonych była dokładnie rejestrowana nad Wisłą i ostro krytykowana.

Polacy i Niemcy stoją właściwie dzisiaj przed całkiem innymi problemami. Myślą raczej o przyszłości Europy i jak mogą ją razem budować. Sprawy gospodarcze Starego Kontynentu zepchnęły wszystkie inne bilateralne problemy w cień.

Czy to oznacza, że wszystkie problemy historyczne i kontrowersje, przede wszystkim problem losów niemieckiej ludności w ostatnich miesiącach wojny i pierwszych latach po jej zakończeniu w Europie Środkowo-Wschodniej, które zajmowały polską i niemiecką opinię publiczną jeszcze przed laty, znalazły się na marginesie? Czy historia nie odgrywa rzeczywiście żadnej roli w aktualnych polsko-niemieckich debatach? Jak kształtuje się pamięć o polsko-niemieckiej przeszłości? Czy jest ona kultywowana, czy też spychana na obrzeża?

Tymi problemami zajęli się studenci i doktoranci trzech uczelni w Polsce i Niemczech w czasie specjalnych zajęć dydaktycznych. Były one generalnie poświęcone różnym formom pamięci, oraz sposobom jej prezentacji w obu krajach. W projekcie wzięły udział Uniwersytety we Wrocławiu, Marburgu i Heidelbergu. Do niemieckich księgarń wchodzi dokumentacja przemyśleń i dyskusji uczestników projektu. Ich punktem kulminacyjnym była wspólna podróż studyjna, która młodych ludzi z obu krajów wiodła z Wrocławia do Krzyżowej, potem Auschwitz i Krakowa, aż końcu do Warszawy (w sumie w projekcie wzięło udział 25 osób, 6 studentów i doktorantów z Wrocławia, 9 z Heildelbergu i 10 z Marburga). Kierownikami projektu byli: Wolfgang Form (Marburg), Kerstin von Lingen (Heidelberg) oraz Krzysztof Ruchniewicz (Wrocław). Podczas wspólnego podróżowania studenci i doktoranci mieli okazję do licznych rozmów i spotkań, także ze świadkami wydarzeń. Większość z Niemców była po raz pierwszy w Polsce. Poziom prac przygotowanych przez uczestników oraz sposób ujęcia zachęcił nas do podjęcia starań o ich druk. Stroną edytorską zajęło się wydawnictwo Silesia Nova z Drezna. Można wyrazić nadzieję, że książka ta znajdzie w Niemczech licznych czytelników i zaoferuje nowe impulsy do dyskusji.

\"\"

Narrative im Dialog. Deutsch-polnische Erinnerungsdiskurse, wyd. przez Wolfganga Forma, Kerstin von Lingen, Krzysztofa Ruchniewicza, Dresden: Neisse Verlag, 2013, ss. 408.

 

O autorze

Krzysztof Ruchniewicz

Niemcoznawca, historyk, fotografik, bloger, fan nowoczesnych technologii, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego i szef Centrum Willy'ego Brandta U. Wr. we Wrocławiu.

Wstaw komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Krzysztof Ruchniewicz

Niemcoznawca, historyk, fotografik, bloger, fan nowoczesnych technologii, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego i szef Centrum Willy'ego Brandta U. Wr. we Wrocławiu.

Newsletter „blogihistoria”

Zamawiając bezpłatny newsletter, akceptuje Pan/Pani zasady opisane w Polityce prywatności. Wypisanie się z prenumeraty newslettera jest możliwe w każdej chwili.

Najnowsze publikacje

Więcej o mnie

Kontakt